Ik zweer op alles wat heilig is voor Rome...
dat haar eer wordt hersteld.
Ik zal niet rusten...
totdat deze Spartacus...
aan het kruis hangt bij de poorten van Rome.
Draaien en doden.
Nog een keer.
Draaien en doden. Sneller.
Het gaat al beter. - Tegen houten palen.
We zullen zien hoe het gaat als er wordt teruggevochten.
Orsino is er. - De Siciliaanse piraat?
Waar hebben we met hem te bespreken?
Veel.
Je hebt een sleutel nodig.
Ik wist het meteen. Je straalt leiderschap uit.
Kom je zakendoen of vleien?
Het gaat goed met je.
We zien het als achterstallig loon, voor een lange tijd.
Is het genoeg om hiervandaan te komen?
Voor jou? - Voor ons allemaal.
Neem ons mee over de grens, dan volgen ze ons niet.
Daar zijn veel schepen voor nodig en ik zou veel vijanden krijgen in Rome.
Hoeveel kisten met goud? - Minstens vijf keer zoveel.
Hoe laat ik je weten dat we klaar zijn?
Ga naar de kust en zwaai hiermee, zo dat het vanaf zee te zien is.
Neem dit.
Een cadeau voor ons verbond.
Ik neem het aan als aanbetaling.
Ik moet hulp gaan zoeken.
Je hebt net een fortuin weggegeven.
We kunnen goud niet opeten en 't houdt ons niet scherp.
Crixus, laten we dit voorlopig onder ons houden.
Die man is niet te vertrouwen. - Orsino of Crixus?
Beiden.
Over de muren.
't Nieuws verspreidde zich...
en slaven in het hele land vluchtten...
en sloten zich aan bij Spartacus.
We wisten dat er geen weg terug was.
Het was de vrijheid of de dood.
Dus gingen we van stad naar stad...
en namen wat we nodig hadden voor de dag dat we vrij zouden zijn.
Maar het gevecht werd bezoedeld door wraak.
Er was geen genade voor wie in onze handen viel.
Is dit verstandig?
Zo lang ze zich aan onze wetten houden, laten we ze hun gang gaan.
Het blijft een bende.
Neem alles. - Het kost tijd om een leger te maken.
Er wordt gemeld dat de slaven zich ophouden aan de kust bij Nola.
We moeten ze aanvallen en vernietigen. - Waarmee?
Het kost 3 maanden om 't garnizoen weer op te bouwen.
Glabrus was niet goed genoeg.
Hij was uw keuze, senator. - Het kon niet anders.
Er waren en zijn betere opties. - Pompejus bijvoorbeeld.
Als we hem terugroepen, komt de Spaanse campagne in gevaar.
Ik heb uw praktijkervaring niet. Wacht...
Natuurlijk. Die hebt u ook niet.
Goed. Laten we ons richten op de verdediging van Rome.
We kunnen het ons niet veroorloven de slaven te laten ontsnappen.
Laten we naar Rome gaan.
Er zijn 16 cohorten in Rome.
We zijn overmeesterd bij Vesuvius en nu rotten ze weg in de velden.
Een stad innemen is anders dan een slapend cohort overvallen...
dat te lui is om een goed kamp te bouwen.
We hebben geen werktuigen.
Die kunnen we maken.
En wat doet Rome intussen?
De legioenen terugroepen. De echte soldaten.
Niet die stadsjongens die doen alsof.
Laten we naar het noorden gaan, naar Gallië over de Alpen.
Over de bergen naar het noorden. - Daar ligt Rome ook.
En als we daar langs gaan, halen we onze neus voor ze op.
Er liggen veel steden tussen hier en de Alpen. Niet alleen Rome.
En veel daarvan zouden ons graag...
ons achterstallig loon betalen. - Dan gaan we.
Gisteren heb je me voor gek gezet in de Senaat.
Vandaag is het serieus.
Die Spartacus maakt een echt leger van de meute.
Ik denk niet dat we erop kunnen rekenen...
dat hij zoiets doms of heftigs zou doen als Rome aanvallen.
Toch zou het verstandig zijn...
zoals iemand al heeft voorgesteld...
om de stadsmuren te verstevigen.
Dat zou om veel geld gaan.
Er is meer dan genoeg.
Maar als je echt zeker wilt zijn van de veiligheid van Rome...
Ik kan je kandidaatstelling niet steunen.
Generaal van het volgende leger dat tegen Spartacus vecht.
60/40 op de contracten.
Ik beloof niets.
We moeten ook een voorbeeld stellen.
Er zijn 100.000 slaven in Rome...
en die hebben allemaal over Spartacus gehoord.
Wat wil je doen?
Laten we de prijs van rebellie pijnlijk duidelijk maken.
Wat is er?
200 Romeinse slaven...
willekeurig gekozen...
en vanochtend levend verbrand.
Wacht, Crixus.
We kunnen niet iedereen redden.
We gaan verder.
De stank is ondraaglijk.
Diep inademen, Flavius.
Zo ruikt de nieuwe wereldorde van Crassus.
Ik wist niet dat hij hiertoe in staat was.
Het spijt me. Het kind is dood.
Varinia? - Ze moet rusten.
Onze zoon. - Nee.
Jij leeft nog. Dat is het belangrijkste.
Ik heb je teleurgesteld.
We krijgen nog kinderen, dat beloof ik.
De verkenners melden dat het slavenleger naar de Alpen trekt.
Maar wat betekent het...
voor de honderdduizenden slaven in de republiek als we ze laten gaan?
Ik moet toegeven dat Crassus gelijk heeft.
We moeten Spartacus tegenhouden.
Geen stadscohorten meer.
We halen het zesde en zevende legioen uit Gallië over de Alpen.
Fronttroepen.
De slaven zijn nog niet op ervaren soldaten gestuit.
Mee eens.
En we kunnen nog verder gaan...
en zeggen dat zulke ervaren troepen...
een vastberaden en onweerhoudbare bevelhebber nodig hebben.
Daarom nomineer ik als generaal...
Publius Maximus.
Ik heb je nooit beloofd dat je het leger ging leiden.
Je vergeet dat ik precies ben wat Rome nu nodig heb.
Als Spartacus dit leger verslaat en naar Rome gaat...
waar blijft je geweldige democratie dan?
Het doet me denken aan het Nestos-dal, waar ik ben opgegroeid.
Ik dacht dat je niets meer wist van Thracie.
Ik weet nog een paar dingen.
Onze boerderij. Schapen en geiten.
Heb je daar nog familie? - Nee.
Je moeder is gestorven in het kraambed, maar je hebt het nooit over je vader.
M'n vader is ook doodgegaan.
Hoe? - Hij was het dorpshoofd.
Hij is gekruisigd door de Romeinen omdat de belasting te laat was.
Waar gaan jij en ik heen als we hier vertrekken?
We zijn nog niet weg. En met dit tempo...
Zag je hoe rustig het was onderweg?
De slaven sluiten zich niet meer bij ons aan.
Ze zijn bang.
Rome heeft een besluit genomen.
Ze laten ons niet zomaar gaan.
We hebben twee legioenen gezien, nog geen 15 kilometer van hier.
Kunnen we daar omheen? - Ze hebben alle passen geblokkeerd.
Wie is hun generaal? - Publius Maximus.
Wat weten we over hem?
Publius heerst met ferme hand. Sterk maar fantasieloos.
Twee legioenen. - Frontsoldaten.
We moeten vroeg beginnen, anders zijn we nog bezig als het donker is.
We verrassen ze nu niet 's nachts, zoals laatst.
Dit gevecht is op hun voorwaarden.
Hoe doen we dat?
Ik ken een verhaal over Hannibal die tegen een rots vocht.
Een dom verhaal. - Vertel het me.
In de Alpen stuitte Hannibals leger op een groot rotsblok op een pas.
Ze konden er niet omheen. Hij dacht er drie dagen en nachten over.
Toen wist hij het.
Hij liet vuren bouwen tegen het rotsblok.
Hout dat ze voor zichzelf hadden genomen, werd gebruikt voor de rots.
De mensen huilden erom.
Maar toen het vuur was gedoofd...
liet hij azijn komen en die goot hij op het hete rotsblok.
En toen?
Het barstte.
Nordo, je bent een genie.
Je kunt geen rotsen verslaan...
tenzij je de kracht van de rots tegen zichzelf gebruikt.
Het voordeel van 't Romeinse leger is omvang en discipline.
Maar als je ze bij elkaar dwingt te komen...
wordt hun kracht hun zwakke punt.
De rots breekt zichzelf.
Als de slaven niet snel vertrekken, dwingen we ze met de boogschutters.
Jouw cavalerie valt de Romeinse cavalerie aan op de vleugels.
Je vernietigt ze of jaagt ze weg.
Wij verjagen de tirailleurs met slingers en pijlen...
en dan val jij, David, het midden aan.
Op mijn teken breken jullie in het midden op...
en laten jullie ze geloven dat jullie op de vlucht slaan.
De Romeinen verwachten dat en gaan jullie in het midden achterna.
Crixus, wacht op m'n teken. Geen moment eerder.
Genoeg gepraat. We gaan vechten.
Laat de tirailleurs oprukken.
Naar links.
Stuur de eerste linie.
Hebben slaven nu ook een cavalerie?
Hou de Romeinen tegen.
Slingers en pijlen.
Nu.
Blijf in positie.
Blijf staan.
Ze vermoorden ze. - Blijven staan.
Geef het teken.
Terugtrekken.
Ze breken, mijnheer. - Eindelijk.
Volg ze. En neem geen gevangen.
Ik heb hem gedood. Publius Maximus is dood.
Waar is de rest van de Romeinse cavalerie?
We hebben ze weggejaagd. - In welke richting?
Naar het zuiden, geloof ik.
Het kamp is niet bewaakt. Geef me je paard.
We hebben zo goed mogelijk gevochten.
Het is goed.
Wat doe jij hier?
Ik denk na.
Je moet niet alleen weggaan.
Ben ik in gevaar?
Ze draagt m'n kind.
Ik probeerde te bidden, maar ik weet niet tot wie.
Mijn mensen bidden tot een god die geen antwoord geeft.
Die het aan ons overlaat om te beslissen wat we moeten doen.
Een goede god voor een vrij man.
Niet als je antwoorden nodig hebt.
Misschien is dat de prijs voor het leven in een wereld met keuzes.
Wat is er? - Crixus.
Waarom moeten we weg?
Rome heeft z'n beste mannen gestuurd en we hebben ze afgeslacht.
We kunnen niet het hele leger aan.
Laat ze maar komen. Ik sla ze het graf in.
Als we hun legers hebben verwoest, zijn we koningen.
We staan achter je.
Tenzij je bang bent.
In dat geval...
Ioop je weg.
Niemand houdt je tegen.
Als we uit elkaar gaan, worden we verwoest.
Nee.
Crixus heeft gelijk.
Hij heeft gelijk.
M'n wijze broeder Crixus ziet de toekomst heel duidelijk.
Waarom vluchten? Een beetje plunderen is niet genoeg.
We gaan naar het zuiden, naar de zee, en steken over naar Sicilie.
De slaven daar doen zeker mee...
en we worden koningen van het eiland, de broodmand van Rome.
Ze komen kruipend naar ons om om genade te vragen.
Wie doet er mee?
Wie is hij?
Met wat voor man heb ik te maken?
ledereen geeft mij de schuld van alles.
Niemand heeft geleden zoals ik.
M'n huis afgebrand, m'n slaven weg...
de school en 30 jaar werk verwoest.
Dit verlicht het lijden misschien.
U hebt hem ontmoet.
Hij was een van twee koppels die u vorig jaar hebt gehuurd...
om Cornelius en Helena te vermaken.
Vreselijk, hun moord.
Ik vertrouwde hem niet. M'n trainer, Cinna, vond hem geweldig.
Ik wist dat hij moeilijkheden zou geven.
Te trots.
Ze zeggen dat Spartacus getrouwd is.
Met Varinia, bedoelt u?
Een helleveeg vermomd als een engel.
Ik ken weinig gevoel voor slaven.
Het zijn dieren, meer niet.
Maar die twee, die hebben wat gepland.
Je kon het zien als ze elkaar aankeken.
Hoe is hij slaaf geworden?
Ze zeggen dat hij als kind...
z'n vader gekruisigd heeft zien worden.
Z'n vader.
Als we opsplitsen voordat we klaar zijn voor Orsino, mislukt alles.
Onze kracht ligt in getallen.
Wij kunnen gaan.
Jij en ik. Laat de rest in deze waanzin als dat is wat ze willen.
We hebben recht op een leven.
Deze mensen vertrouwen mij.
Hoe kan ik ze in de steek laten?
Je bent een eerzaam man.
Maar als je dood bent, is dat een schrale troost voor je zoon.
Wat anders kan ik hem nalaten dan m'n eer?
Twee legioenen verwoest.
En nu gaat het van bloed en overwinning verzadigde slavenleger...
naar het zuiden, om Rome zelf te verslaan misschien.
We hebben te lang naar de lafaards geluisterd.
Geen half werk meer.
Ik zweer op de heilige eer van m'n voorouders...
dat ik zes legioenen zal oprichten en bewapenen.
Ik leid dit leger zelf...
en sla deze opstand voor eens en altijd neer.
Eerwaarde senatoren.
Trap niet in deze zoete val.
Wat Crassus voorstelt is niets minder dan een privé-leger...
dat verantwoording aflegt aan hem.
Wat zijn de gevolgen voor de republiek...
als één man zoveel macht krijgt?
Wat zijn de gevolgen...
als Spartacus binnen de stadsmuren komt?
Dit is geen kwestie van trots meer...
of van economische gevolgen.
Onze nationale veiligheid staat op het spel. Onze levens.
Alleen een gek of een verrader kan hiertegen zijn.
Soldaten van Rome...
Nog nooit heeft de republiek meer behoefte gehad aan jullie moed...
jullie kracht, jullie vastberadenheid.
Onze levens, onze gezinnen...
de hele beschaving...
staat voor een afgrond...
op de rand van vernietiging.
En ik zeg jullie...
Laat iedereen hier z'n plicht doen.
Ik twijfel daar niet aan.
Dan kunnen we het kwaad verslaan.
De geschiedenis heeft ons deze rol toebedeeld...
en wij vervullen hem.
Er mag geen schuilplaats zijn...
voor hen die angst stichten...
in het hart...
van de grootste natie uit de geschiedenis.
Drie hoera's voor Marcus Crassus, de redder van Rome.
Juichen legioenen niet altijd voor Rome?
Crassus denkt dat hij Rome is.
We winnen dit gevecht met de slaven misschien...
maar we verliezen de oorlog om de ziel van Rome.
We hebben bondgenoten nodig.
Caesar helpt wel.
Hij staat veel praktischer tegenover politiek.
Hij is omkoopbaar, bedoel je.
Neem contact met hem op.
Zeg hem dat ik wil corresponderen met Pompejus de Grote.
We ontmoeten elkaar over drie maanden...
en jij leidt het leger over de zee naar Sicilie.
Laten we elkaar ontmoeten in Calabrie.
Daar zijn geen Romeinse garnizoenen en ik kan dichter bij de kust komen.
Daar komen je mensen makkelijker aan boord.
De volgende termijn.
Je krijgt de rest als we Sicilie bereiken.
Orsino?
Als je ons verraadt, vind ik je...
en vermoord ik je persoonlijk. - Tenzij jij wordt vermoord.
Glabrus en Publius Maximus hebben me ook onderschat.
Het liep slecht met ze af.
Ik heb geen reden om je te verraden.
Je bent rijker dan de Romeinen en veel guller.
Rome heeft een nieuw leger op ons afgestuurd.
Je kunt beter zelf komen kijken.
Het kamp ziet er zwaar versterkt uit.
Hoeveel legioenen? - Ik heb zes standaards geteld.
Commandant. - We hebben 'n verkenner gevangen.
Hun generaal is Marcus Crassus.
Voelt u zich niet op uw gemak?
Hij moet daar nu ergens zijn.
De slaven hebben een fort ingenomen op 15 kilometer van hier.
Hun verkenners houden ons in de gaten.
Hij houdt ons in de gaten.
Ik voel hem.
Aanvallen. - Is dat je antwoord op alles?
Een antwoord van strijders, niet van slaven.
Pas op hoe je tegen me praat, Galliër, anders snijd ik je keel door.
Genoeg.
We konden Publius aan. Dit kunnen we ook aan.
Publius was niets in vergelijking met dit.
Hoe weet jij dat?
We kennen deze man.
Hij heeft een kapitaal betaald om mannen elkaar te zien doden.
Hij is genadeloos en berekenend. Hij leidt het beste leger dat er te koop is.
Maar z'n bloed blijft rood. Aanvallen dus.
Ik zeg nee, en ik ben de bevelhebber.
Nog wel.
Straks zijn we blij dat hij met ons meevecht.
We hebben een goede positie.
Laten we wachten tot Crassus naar ons komt.
Hij heeft een goede verdedigingspositie en wil daar niet weg.
Hij wil dat wij naar hem komen. Dat doen we.
Is dat verstandig? Glabrus en Publius hebben gedaan wat hij wilde.
Precies.
Ik trek op zoals hij verwacht, met drie complete legioenen...
De arrogante Romein trapt in z'n val.
Maar jij en Mummius gaan met de andere legioenen achter hem langs.
We doordringen z'n verdediging van voren en van achteren...
en vertrappen ze als madeliefjes.
Luister.
Val onder geen voorwaarde aan zonder opdracht van mij.
Crassus heeft gemobiliseerd. Z'n mannen marcheren.
Ze lijken niet veel haast te hebben.
Halt. - Laat de mannen een uur rusten.
Ze mogen niet moe zijn. Ze moeten fris zijn voor de afslachting.
Mummius en Servius hebben tijd nodig om in positie te komen.
Ja, heer. Laat de mannen rusten.
Kijk. Ze weten niet dat we er zijn.
Ik laat het Crassus weten.
Waarom zouden we de eer delen?
Ze vallen ons van achteren aan.
Maar daarvoor heeft hij z'n troepen moeten opsplitsen.
Wanneer bereiken ze onze linies?
Over twee of drie uur.
Tijd genoeg.
Pak jullie wapens.
Jullie zijn mooi op tijd. De aanval begint zo.
De troepen onder Servius en Mummius zijn vernietigd.
De generaals zijn gevangen genomen.
We hebben je generaals, Crassus.
Waar is je grote Romeinse leger nu?
En nu?
Jij bent de volgende, Crassus. - Laat de mannen zich terugtrekken.
Wat doen we met deze grote Romeinse generaals?
Maak ze dood.
Dood?
Je wilt toch geen kapitaal vernietigen?
Aristocraten. Zonen van belangrijke families.
Wat zou Rome voor ze betalen?
We kunnen goed leven van het losgeld.
Je praat over losgeld alsof we dieven zijn.
Ze hebben hoeren en gladiatoren van onze kinderen gemaakt.
We moesten vechten voor hun plezier. Nu vechten ze voor ons.
Vechten.
Dit is geen rechtvaardigheid.
Dit is wraak.
Lieg jezelf niet voor.
Als jullie dit doen, worden jullie wat Rome wilde. Dieren.
Er is geen grotere schande...
voor een Romeinse soldaat...
dan lafheid tegenover de vijand.
Onze voorvaderen begrepen dat...
en ze hadden er een antwoord op.
Decimeren.
Aftellen.
Vechten.
Vecht als mannen.
Dood.
Elke tiende man doet een stap naar voren.
Wis de schande uit...
die jullie eer en de glorie van Rome bezoedelt.
Hebt u 150 eigen mannen gedood?
Romeinse burgers.
Discipline onderscheidt het Romeinse leger...
van elk ander leger in de wereld.
Discipline of wreedheid?
En waar is Spartacus nu?
Hij gaat naar het zuiden, achtervolgd door mijn troepen.
Z'n doel is niet duidelijk.
Maar ik denk dat hij naar Sicilie wil oprukken.
Eerwaarde senatoren, laat ons niet lang stilstaan bij Crassus' mislukking.
Hij kan zich oneervol terugtrekken.
Laten we Pompejus en Lucullus meteen terugroepen.
Roep ze maar terug...
maar mij ontslaan is voor eigen risico.
Het duurt weken voor Pompejus z'n troepen heeft verplaatst.
Denkt u dat Spartacus blijft zitten...
en geduldig wacht tot hij er is?
Het is een besmettelijke parasiet.
En hij kruipt van been naar been...
en van orgaan naar orgaan...
tot het grote lichaam van deze republiek...
op de knieen is gedwongen.
Welnu.
Ik voldoe misschien niet aan de hoge normen van Agrippa...
maar of u het wilt of niet, ik ben uw enige wonder.
Ik ben uw enige remedie.
Volgens mij bluft Crassus. Hij is verslagen.
Voor iemand die zojuist vernederend is verslagen...
lijkt hij erg zeker van zichzelf.
Crassus is iets van plan.
De vraag is wat.
Orsino. Kan ik je wat te eten aanbieden?
Nee, dank u.
Ik was net klaar met eten toen uw uitnodiging kwam.
Ga zitten.
Je kent, neem ik aan, ons dilemma met het zogenaamde slavenleger?
Net als iedereen.
Mijn conclusie is dat de slavengeneraal: Spartacus...
over zee wil vertrekken. - Waarom denkt u dat?
Hij kan niets anders.
En hij toont bijzonder veel interesse in plunderingen...
dus ik vraag me af wat of wie hij wil kopen.
Ik kan u helaas niet helpen.
Jawel. En dat zul je doen.
Ik geloof niet dat u het begrip...
tussen mijn mensen en die van u verstoort voor een groep slaven.
Denk aan de kosten op lange termijn.
Spartacus verlaat het land of hij sterft.
In beide gevallen is hij weg.
Maar Rome en ik zijn er nog steeds.
En jij zult de consequenties merken.
Rome heeft geen marine. - Die bouw ik op.
Je staat aan mijn kant of je bent tegen me.
De kustlijn van Calabrie.
Geef het signaal. Laat ze weten dat we er zijn.
Wanneer kunnen ze hier zijn?
Morgen. We hebben tijd genoeg om op adem te komen.
Schiet op of de zweep gaat erover.
Breng dat hier.
Op z'n plaats, honden.
Jij daar, schiet op.
Harder werken.
Ze zijn weg.
Het is een val.
Boogschutters.
Nu heb ik je, hoerenjong.
Terug aan het werk.
Vechten, verhongeren of overgeven. Meer keus hebben we niet.
We zitten in de val. We komen nooit langs die muur.
Misschien kunnen we iets regelen.
Er nadert een ruiter.
Op de plaats rust. - Leg de wapens neer.
Ze zeggen dat ik je heb zien vechten.
Ik weet het nog. - Ik niet, maar goed.
Ik heb zoveel gevechten gezien...
en alle slaven lijken op elkaar.
Behalve degene die je keel doorsnijdt.
Dat zou ik niet proberen. Er staan boogschutters achter me.
Je maakt geen schijn van kans.
Ik heb een voorstel. Je laat m'n mensen gaan.
Ze verlaten het Romeinse Rijk en ik geef me aan je over.
Die voorwaarden accepteer ik niet.
Onvoorwaardelijke overgave voor alle mannen, vrouwen en kinderen.
Waar haal je de arrogantie vandaan om te denken...
dat je het onverslagen Romeinse Rijk kunt uitdagen?
Dat dank ik aan jou.
Die dag in Capua.
Draba, de man die je wilde doorboren met z'n speer.
Ik begrijp het niet.
Hij liet zien hoe je terug kunt vechten.
Maar jij, Romein, hebt me een reden gegeven.
Ik hoef niet te onderhandelen. Je hebt niet genoeg eten...
je kunt nergens heen.
En ik heb alle tijd van de wereld.
Echt waar?
M'n verkenners zeggen dat Pompejus terugkomt.
Welke eer blijft er voor jou als hij er is?
Ik verwoest je leger...
en dan zorg ik dat zelfs de herinnering aan je bestaan...
van deze aarde verdwijnt.
Dat is je lot. - En dit is jouw lot.
Help.
In de naam van Rome, Marcus.
Ik vel elke boom in dit land...
en ik maak genoeg kruizen voor jou en je ellendige stam.
We zien elkaar in de strijd, Romein.
Ik zal naar je uitkijken. - Ik zal er zijn.
Hoe kon je dat doen? Hoe kun je kruisigen?
De Romeinen mogen niet vergeten dat we niet zijn verslagen.
En onze mensen mogen de prijs van een nederlaag niet vergeten.
Je wordt zoals zij.
Ik ben geen onderdrukker. - En is het dan goed?
We vechten voor meer dan ons leven. - Het gaat om overleven.
Voor jou, mij, ons kind, iedereen.
Ik doe wat nodig is om daarvoor te zorgen.
Spreek voor jezelf.
Voor mij? Voor onze zoon?
Het is het niet waard.
Ze moeten licht zijn. Licht maar sterk.
Deze moeten langer. Zo'n 4,5 meter.
Zorg ervoor.
Heel laag.
Ze vallen de muur aan.
Waar? - In het noorden. De baai van Eufemia.
Verplaats alle troepen daarheen.
Nu.
Geef het alarm.
Wapens gereed.
Wacht.
Hij is het niet. - Wapens neer.
Terwijl Crassus werd afgeleid door 't brandende vee...
beklom het leger van Spartacus de muren en ontkwam.
Ik had graag Crassus' gezicht gezien toen hij daarachter kwam.
Intussen is Pompejus geland bij Minturnae.
Wat heeft het gekost? - Het was erg duur...
maar het was het waard.
Pompejus verslaat Spartacus en krijgt dan natuurlijk alle eer.
Crassus krijgt z'n overwinning niet.
En als we veel geluk hebben...
verslaat Spartacus ze allebei.
In het zuiden is Crassus dichtbij.
En in het noorden is Pompejus geland.
We moeten ze aanvallen. - Crassus aanvallen? Gekkenwerk.
Niet Crassus of Pompejus, maar Rome.
Dat verwachten ze nooit. - Ze hebben gelijk.
Je komt de muren van Rome niet over met een touw en een ladder.
Nee. We gaan naar het noorden.
We omzeilen Pompejus en trekken over de Alpen...
zoals we allang hadden moeten doen. - Is 't nu mijn schuld?
Wie liet ons in de val lopen bij Rhegium? - Orsino.
Nee. Spartacus.
Jullie hebben me gekozen. - Niet meer.
In mijn stam kan iedere man de koning uitdagen.
Nee David, dit is mijn strijd.
Leg jullie wapens neer. Dit is dom. Doe dit niet.
Je had gelijk. Dit moest ervan komen.
We hebben je nodig, Crixus.
Crixus heeft jou niet nodig. Crixus heeft niemand nodig.
Waar ga je heen? - Waar ik uitkom.
Heb je genoeg eten? - De Romeinen helpen ons wel.
We hebben Rome doen wankelen.
Wie kan dat nog meer zeggen?
Niemand.
We gaan.
Alle Galliërs onder Crixus hebben het leger van Spartacus verlaten.
Ze lopen weg. - Waarheen?
Ze maken kwartier bij het meer van Lucania.
Pompejus is zeker twee dagen hiervandaan, dus hij kan het niet weten.
Het is niet jouw schuld.
Hij heeft z'n eigen weg gekozen.
Ik heb hem teleurgesteld.
Jullie allemaal.
Lucullus is met vijf legioenen geland bij Brindisium...
een dagmars ten noordoosten van hier.
We hadden misschien om Pompejus heen gekund...
maar niet om Pompejus en Lucullus.
We kunnen niet verder. - We kunnen niet terug.
We kunnen niet wachten tot die drie legers bij elkaar komen.
Dan worden we ertussen vermorzeld.
Morgen vallen we Crassus aan.
Misschien verrassen we hem.
Op plundering volgt executie.
We mogen niet worden vertraagd.
Gaat het goed met het kind?
Hij wordt vast smid, hij slaat me zo hard.
Beloof me dat wat er morgen ook gebeurt...
dat jij blijft leven.
Dat je niet je eigen leven neemt.
En weer slaaf worden? Dat mag je niet van me vragen.
Dat doe ik toch. - Er is geen leven zonder jou.
Ik ben onbelangrijk. - Niet voor mij.
Niet voor je zoon.
Je had gelijk, Varinia.
Alleen wraak is niet genoeg.
Als je wordt als je vijand, verlies je van hem.
Maar het is niet belangrijk of wij blijven leven of sterven.
We hebben iets nieuws gecreëerd, al was het kort.
Een wereld zonder slaven.
En wie vertelt dat als jij sterft?
Blijf leven, zodat ik voortleef.
Zodat wij voortleven.
Zodat het niet voor niets was of wordt vergeten.
En ik beloof je...
dat ik altijd bij je zal zijn.
Kijk. Daar zal ik zijn.
Weet dat ik er altijd zal zijn.
Vergeef me, ik heb me verslapen.
We hebben een cadeau voor je.
Hij is prachtig. - Voor een koning.
Ik ben geen koning.
Ik ben beter dan dat.
Een vrij man.
Ik dank jullie voor jullie gulheid.
Maar ik vecht naast jullie en mij wacht hetzelfde lot.
Als we winnen, hebben we allemaal een eigen paard.
Als we verliezen, hebben we ze niet nodig.
Jullie zijn de beste soldaten ter wereld.
Het was een eer met jullie mee te vechten.
Dit is Crixus z'n manier van strijden.
Geen speciale tactiek.
Gewoon twee sterken tegen elkaar.
Links.
Niet inhalig zijn. Crassus is van mij.
Voor Rome.
Spartacus, het is tijd om te sterven.
Vrijheid.
Het kind. Het is begonnen.
Schieten.
Spartacus, je hebt een zoon.
We hebben haar gevonden. De vrouw van Spartacus.
Neem de baby.
Wacht.
We denken dat hij een goede vriend was van Spartacus.
Hoe heet je?
Zeg op.
Ik lieg niet tegen je. Je gaat dood.
Maar je dood kan pijnloos zijn.
Kruisig de gevangenen.
Er zijn er meer dan zesduizend.
Allemaal.
Ja, heer.
Jij zult ze zien sterven...
en je zult zelf de laatste zijn.
En als je aan het kruis hangt...
zal ik er zijn.
De troepen van Pompejus hebben de ontsnapte slaven gevangen genomen.
Pompejus is op weg naar Rome om uw overwinning op te eisen.
Pompejus.
Ik heb gedaan wat elke zoon van Rome zou doen.
Dit is te veel eer. Het waren maar slaven.
Senatoren, we mogen de edele Crassus niet vergeten.
Caesar heeft absoluut gelijk.
Crassus heeft ook heel hard gewerkt.
Hij verdient zeker ook wat erkenning.
Geen triomftocht misschien.
Misschien een ovatie, de tweede eer...
zoals we soms aan een goede atleet geven.
Inderdaad. We moeten gul zijn.
Een ovatie voor Crassus.
Ik heb gezorgd voor de bewapening...
van zes legioenen.
Ik ben ze zelf voorgegaan in de strijd.
Ik heb ontelbare ontberingen doorstaan.
En ik heb...
de grootste bedreiging van Rome na Carthago afgeslagen.
Is m'n beloning...
een triviale, secundaire eer?
Senatoren, vandaag juicht Rome.
Romeinen vergeten hun verschillen en zijn één.
De positie van consul staat open.
Die is lang niet is vervuld vanwege politieke rivaliteit.
En welke kandidaat is beter geschikt...
en verdient het meer dan deze twee glorieuze helden?
Ik stel daarom voor...
om Pompejus en Crassus beiden tot consul te benoemen.
Co-consulaat.
Het zou me een eer zijn...
te dienen met Marcus Crassus.
Als dat is wat de Senaat wil.
Het is hoogst ongebruikelijk.
Niet eerder in de geschiedenis... - Nieuwe tijden, nieuwe manieren.
Wat zegt u, senatoren?
Waarom praat je niet met me, Varinia?
Hoe was Spartacus? Wat was het voor man?
Het was gewoon een man.
Een eenvoudige man.
Het was een beroepsmoordenaar. Een bandiet.
Het was de vijand van alles wat mooi en fatsoenlijk was.
Als u het antwoord kent, waarom vraagt u het dan?
Omdat je je tranen aan hem verspilt.
Over vijf jaar zijn we z'n naam vergeten. Je zult het zien.
Waarom maakt u zich dan nog druk over hem?
De wereld had nooit iemand als Spartacus gezien.
Hij was anders.
Hij was hoe mensen konden zijn als ze konden kiezen.
Ik kan anders zijn. Ik kan...
Ik kan iemand anders zijn.
Hou van me.
Hij was iets dat u nooit kunt zijn.
Dood.
Bevalt het einde je niet?
Ik ben Spartacus.
Verdwijn.
Hier ben ik.
Zeg je nog steeds niets?
Ik kom terug.
Met miljoenen.
Kijk me niet zo aan.
Ik heb verloren, Flavius.
Rome heeft verloren.
Beetgenomen door die slijmerige Caesar.
Crassus, bedoel je.
De echte winnaar is Caesar.
Vertel me goed nieuws. - Dat is er niet.
Crassus heeft 'n begraafplaats gemaakt van de Via Appia.
6000 kruisigingen, heb ik gehoord.
Hele bossen omgekapt.
De bomenliefhebbers zullen protesteren.
De stank van rottend vlees is ondraaglijk.
Maar het lijk...
is dat van Rome.
De beschaving hangt aan het kruis.
Wat hebben we gedaan?
Vertel 's wat leuks. Roddel.
Ze zeggen dat Crassus stiekem Varinia heeft meegenomen...
en dat hij haar en het kind van Spartacus verborgen houdt in z'n huis.
Hij behandelt haar als goud, maar ze moet 'm niet.
Zelfs nu nog Varinia?
Een oorlogstrofee, denk ik.
Mag ik wat drinken? - Neem zelf maar.
Ik heb er veel voor over om haar laten te stelen.
Ben je gek geworden?
Dat zou zelfmoord zijn. - Twee miljoen sestertien.
We verlenen aan Gnaeus Pompejus en Marcus Crassus...
de eervolle en adellijke titel van co-consul van het Romeinse Rijk.
Vanaf dit moment...
zijn jullie allemaal...
vrij.
Hier ligt voor elk van jullie een rol...
waarmee jullie wettelijk...
vrij zijn.
Geloof geen moment...
dat ik niet weet hoe jij en Caesar...
me m'n triomf hebben onthouden.
Weet je waarom ik populairder ben dan jij, Crassus?
Men geeft de voorkeur aan de opgaande zon boven de ondergaande.
Laat ons alleen.
We hebben niet veel tijd. - Wacht buiten.
Waarom heeft u dit gedaan?
Eerst alleen om Crassus te raken.
Maar hoe langer ik erover nadacht...
Een laatste verlossingsgebaar van een oude man?
Toen ik gisteren nuchter was...
bedacht ik hoe een handvol slaven...
bijna de grootste militaire macht ter wereld had verslagen.
Weet je wat ik denk?
Dat jullie hebben gevochten voor jullie vrijheid...
voor het leven van jullie kinderen...
de eer van jullie vrouwen...
en al het goede in de wereld.
En waar heeft Rome voor gevochten?
De zweep en het kruis.
Ik hou van Rome, maar ze is een hoer geworden.
Ik veracht wat ze is, maar ik ben te oud om haar te verlaten.
En ik heb eraan bijgedragen dat Rome zo is geworden.
Agrippa, we moeten gaan.
Maak het rijtuig klaar.
Hoe heet je zoon?
Ik moet me schamen.
We moeten ons allemaal schamen.
Flavius begeleidt je.
Een loyalere Romein kun je niet kopen.
Ik heb u deelgenoot gemaakt van de gevoelens...
die zijn ontstaan bij deze gelegenheid...
Waar is Agrippa? - Die pooier?
Dat doet er niet toe.
Waar is ze?
Merkwaardig.
Je bent nu veilig.
Veel geluk.
En zo zijn we hier gekomen.
Hoe loopt het verhaal af?
Dat weet ik niet, Spartacus.
Het is nu jouw verhaal...
en je moet zelf een einde zoeken.